Hybrydowy VTOL jako statek o trzech reżimach: hover, transition i forward flight. Porównanie lift+cruise, QuadPlane i tiltrotor; sizing oddzielnych i wspólnych napędów, wake interaction, pomiar airspeed, blending MC/FW, transition timeout i quadchute, energia z rezerwą na pionowe lądowanie, awarie pushera/lift rotor/tilt servo, konfiguracja PX4 i ArduPilot oraz stopniowy program testów.
Tailsitter jako VTOL obracający cały płatowiec i autopilot o około 90 stopni: porównanie duo, quad, copter-motor i vectored thrust; sterowanie elevonami w strudze śmigła, ciągiem różnicowym i wektorowaniem; aerodynamika przejścia, wiatr i środek ciężkości, geometria lądowania, estymacja, konfiguracja ArduPilot/PX4, failure cases oraz stopniowy program testów.
Techniczny przewodnik po latającym skrzydle: równowaga momentów bez usterzenia, profil reflex i sweep, środek ciężkości oraz static margin, twist i rozkład siły nośnej, elevony łączące pitch z roll, yaw przez winglets/spoilery, nasycenie miksera, napęd pchający, wyrzut, konfiguracja ArduPilot/PX4, test szybowy i stopniowy oblot z analizą logów.
Techniczny opis hexacoptera: wytwarzanie ciągu i momentów przez sześć wirników, geometrie płaskie i coaxial Y6, macierz effectiveness, miksowanie i desaturacja, dobór napędu oraz baterii, rzeczywista sprawność i hałas, warunki lotu po awarii jednego zespołu, wspólne przyczyny awarii, budowa, konfiguracja PX4/ArduPilot i bezpieczny program testów.
Octocopter od modelu ośmiu wirników do gotowości operacyjnej: płaskie Octa X/Plus/V i współosiowe X8, macierz 4×8, null space i desaturacja, zapas po utracie jednego lub dwóch napędów, geometria par krytycznych, common-cause failures, bilans prądu, redundancja zasilania, rezonanse, obsługa, konfiguracja PX4/ArduPilot oraz wieloetapowy program testów.
Tricopter jako minimalny multirotor z trzema punktami podparcia ciągu i mechanicznym wektorowaniem tylnego wirnika: model sił, coupling yaw–thrust, zakres i neutral serwa, luz przekładni, częstotliwość sterowania, dobór kierunków obrotu, zasilanie BEC, failure modes, konfiguracja ArduPilot i bezpieczny program uruchomienia oraz tune.
Małe UAV nie są pomniejszonymi dużymi dronami: spada Reynolds, rośnie udział masy elektroniki i powierzchni, maleje energia, a każdy przewód i osłona zmienia obwiednię. Artykuł porównuje micro/nano jako klasy operacyjne, multirotory, śmigłowce i flapping-wing, budżet masy/mocy, Crazyflie 2.1+, Black Hornet 4 i RoboBee, pozycjonowanie indoor, łączność, swarm, failure cases i program kwalifikacji.
Techniczna architektura bezzałogowego śmigłowca: aerodynamika tarczy wirnika i blade flapping, collective/cyclic przez swashplate, układy single-rotor z wirnikiem ogonowym, tandem i coaxial, utrzymanie head speed, napędy elektryczne/spalinowe/turbinowe, filtracja drgań, zasilanie serw, autonomia, autorotacja jako problem energii oraz bezpieczny program testów.